© Sverre Lillegraven

 

Vossegata våren 1945:

Foto utlånt av Reidar Ringheim
Biletet er frå fredsdagane 1945. Ein alkoholpåverka tysk soldat har hamna med bilen oppå fortauget framfor barakka til O. K. Loven. Det er usikkert om han feira gleda over at krigen var slutt, eller drukna sorgene over at tyskarane hadde tapt. Som omtrent alle andre bilar i dei dagar, gjekk heller ikkje denne på bensin, men på ubrent branngass frå ein ved-generator. Bak på bilen kan ein sjå ein svart kasse, ein slags omn. Oppi den brann det smått oppkappa ved, som vart kalla knott. Gassar frå denne "omnen" vart så ført fram til motoren. Dersom nokon skulle køyra ein tur, måtte ein difor fyrst få nokolunde fyr på knotten. Bale var det, og fort gjekk desse bilane visstnok heller ikkje.

Heime hjå oss hadde me på den tida ein viss produksjon av knott. Når veden var turr, vart den kappa opp til knott, små kuber av vedbitar på 8 - 10 cm, og knotten vart så tømt i ein slags silo, inne i løa. Når bilar kom forbi som trong meir drivstoff, vart det opna ei luke i botnen av siloen og knotten rann ned i sekker. Ein kunne kanskje kalla det for ein "knottstasjon", ein slags krisevariant av  bensinstasjonen.